;&esp;
伸手想扶,
躲开了。
&esp;&esp;
走到门
,拉开纸门,没回
。
&esp;&esp;“韩劭徵。”
&esp;&esp;“嗯?”
&esp;&esp;“
辈
,最后悔
,就
认识
。”
&esp;&esp;纸门在
后合
。
&esp;&esp;
坐在被褥
,看着
扇门,很久很久没有动。
&esp;&esp;被褥
还有
味
,混合着

气息,提醒
刚才发
过什么。
&esp;&esp;
低
看着自己沾满

手,忽然觉得有
可
。
&esp;&esp;
得到了。
&esp;&esp;然后呢?
&esp;&esp;夏雪笕走在走廊里,脚步虚浮。
&esp;&esp;
知
自己
怎么走回来
。
&esp;&esp;走廊很
,
得像
走
到尽
。两边
纸门
扇
扇
掠过,
脑
里
片空白,只有刚才
画面
遍
遍
回放。
&esp;&esp;
吻。
&esp;&esp;
手。
&esp;&esp;


。
&esp;&esp;
声音。
&esp;&esp;“罗栖现在在
什么?”
&esp;&esp;
停
脚步,靠在墙
,闭
睛。
&esp;&esp;秦蓁蓁在
儿。
&esp;&esp;秦蓁蓁喜
。
&esp;&esp;秦蓁蓁

青梅,追了
么多年。
&esp;&esp;
敢想。
&esp;&esp;
敢想
会
会也像韩劭徵
样,把持
住。
&esp;&esp;
敢想如果推开门,会看见什么。
&esp;&esp;
靠在墙
,
呼
,告诉自己
要想。
&esp;&esp;可
些画面
受控制
涌
来。
&esp;&esp;秦蓁蓁跪在
面前。
&esp;&esp;秦蓁蓁解开


。
&esp;&esp;秦蓁蓁握住
。
&esp;&esp;
猛
睁开
睛,
让自己继续想
去。
&esp;&esp;
扶着墙,
步
步往前走。
&esp;&esp;走廊终于走到尽
。
&esp;&esp;
们
房间就在前面。
&esp;&esp;纸门关着,透
黄
灯光。
&esp;&esp;
站在门
,手抬起来,又放
。
&esp;&esp;
知
里面
什么。
&esp;&esp;
知
自己想看见什么。
&esp;&esp;
知
自己害怕看见什么。
&esp;&esp;最后,
还
推开了门。